عرفاي بزرگ ولايت جارچي

در آن روزگار در سرزمين اينترنت عرفا و فيلسوفان بزرگي ظهور كردند. چون مردم طالب علم در آن زمانها در كار سياست دخالتي نميكردند و به كار خود مشغول بودند حكام نيز كاري به آنها نداشتند و ايران به سراي علم و دانش تبديل شده بود و جوانان ايراني در المپيادهاي علمي نمره خوبي كسب ميكردند.
از جمله بزرگان آنروزگار ايران زمين مولانا شيخ سالك جارچي بود. از وي آثار بزرگي به جاي مانده است غزل زيباي "از بيكاري مارها خل ميشوند... " از اوست ، وي كتاب داستان بزرگي دارد كه حكايت درد دل اوست بنام مثنوي جارچوي كه اينگونه آغاز ميشود:
بشنو از در چـون جيـر جيـر ميكنـد
از بي روغنيهـا لـولا گيـر ميكنـد
از نجـاري چـون مـرا خريــده انـد
از قيمتـش مشتريهـا ماليــده انـد
از احوال او چندان اطلاعات درستي در دست نيست ، تنها افسانه هايي وجود دارد كه خلاصه آن به اين صورت است :
شيخ از زاهدان بنام عصر خويش بود وي هميشه سر به راه بود و چون همواره در اين راه بود و در لاك خود بود مردم به وي لقب سالك داده بودند و نيز چون در محيط عمومي براي مردم خطبه ميخواند و جار ميزد به شيخ سالك جارچي معروف بود ، اصولا مردم ايران همواره عادت داشتند كه بجاي بكار بردن اسامي افراد برايشان لقب سازي كنند. . وي سر سلسله و بنيانگذار دراويش جارچيانه شمرده ميشود . شيخ مقام والايي در بلاد خويش يعني وبلاگشهر و علي الخصوص دهات خود جارچي آباد داشت، تا اينكه شيخ سالك ملاقاتي با يك درويش بنام بچه جنوب شهر ملقب به مهندس تخريب (وي در امر تخريب اهالي وبلاگشهر زبانزد بود) داشت كه باعث انقلاب روحي شديدي در وي شد.
مهندس درويشي ساده بود كه كراماتي از وي نقل كرده اند از جمله ميگويند در حضور وي خرابترين برنامه ها و دستگاههاي كامپيوتري به خوبي كار ميكردند و error نميدادند، كامپيوترها معمولا در چنين مواقعي چنين پيغام هايي ميدادند"تا مهندس هست ما خر كي باشيم !؟"يا "اول بزرگتر" و ...
روزي شيخ سالك كامپيوتر كتابي خود را بر بالاي منبر برده و به مردم نشان ميداد،وي يكي از سايتهاي ممنوعه اينترنتي را باز كرده ميگفت :
ببينيـد اي مردمــان ســاده شرقـي
ايـن اســت ارمغــان مــردم غربـي
خــور و خـــواب و خشـــم و شهـوت
زندگـــي مثــــل گوسالـــه ءآبـي ! (منظور وي احتمالا اسب آبي بوده است)
نرويـد هرگـز سـوي ايــن تـر نـت
در جهنـم ميپزيـد همچـو سيرابــي !
ناگهان كامپيوتر از دست شيخ رها شد و از بالاي منبر بر زمين افتاد شيخ بسيار ناراحت گشت ، مهندس چون به اين صحنه رسيد به شيخ گفت " چه ميكني ياشيخ ؟" و شيخ نظري به تيريپ درويش مانند مهندس كرد و گفت "تو از اين مسايل سر در نمي آوري " ، مهندس كامپيوتر خراب را به دست شيخ داد ، شيخ ديد كامپيوتر خاك و خاكشير شده به كار افتاد شيخ گفت "چگونه يا درويش ؟!!" و مهندس گفت "تو از اين اسرار كله در نياوري !"
اين ملاقات باعث بوجود آمدن انقلاب آن لاين عظيمي در سالك و بوجود آمدن عشق و الفتي عميق بين آن دو شد ، به گونه اي كه آن دو صبح تا شب و شب تا صبح با هم بودند!
ناگهان شبي شاگردان ديدند از اتاق شيخ عظيم شان وبلاگشهر سالك زاهد بزرگ صداي دايره زنگي مي آيد! به سوي اتاق استاد روان شدند از پشت پرده ديدند شيخ به رقص مشغول است ومهندس برايش دايره ميزند و هردو با هم ميخوانند:
بچـرخ تــا بچرخيــم ، دنيــا را بگرديـم
بـه ريـش ايـن روزگار،بخنـد تــا بخنديـم
لاي لاي لاي ، لالاي لاي ، لاي لاي لاي ، لالاي لاي
برقــص تــا برقصيــم ، درهــا را ببنديـم
بخـون تـا بخونيـم ، بـه دور هــم بگرديـم
قبل از اينكه بپوسيـم كنـج اتـاق بگنديـم ....
اين ماجرا شبهاي بعد هم تكرار ميشد تا جايي كه شايعات اطرف اين دو حتي ماجرا كلينتون و مونيكا را از ياد همه برده بود و سلطان محمود و اياز در گور بر خود ميلرزيدند.
شاگردان شيخ از اين وضع شرمنده شدند ، آنها نزد مهندس رفته و به وي گفتند:
اي مردك بي سـواد بيـا بـزن زود بـه چـاك
گـر نـروي تـا سحـر مـي كنيمـت زيـر خـاك
مگر جاي شيخ بازي و شـاهد بـــازي اسـت ؟
بيا بزن زود به چـاك اي نخـورده شيـر پـاك (تحقيقات جديدا ثابت كرده شيخ شير پاك نميخورده بلكه از شير ميهن استفاده ميكرده)
مهندس درجواب شاگردان شيخ گفت :
بين من و شيخ سراسـر عشـق اسـت
نه تفسيرش اين حرفاي زشـت اسـت
كار شما كــه از روي رشـك اسـت
تهديدتان برايم گويي كه كشك اسـت
شاگردان شيخ چون ديدند با زبان خوش راه به جايي نميبرند ،دست و پاي مهندس رابستند و او را با يك ايميل به آنجا كه عرب ني ميزند فرستادند ، مهندس توسط ايميل در سراسر عالم پخش شد و پيام عشق را به جهان صادر كرد ، البته وي به هرجا ميرفت error هاي فرواني به بار مي آورد او در آمريكا به تنهايي چند ميليارد دلار خسارت زد ، درغرب او را به نام ويروس آي لاو يو (I love You virus) ميشناسند.
پس از اين ماجرا شيخ هرگز موفق به ديدار مجدد با مهندس نشد . وي در عشق ميسوخت ، تنها چيزي كه وي را التيام ميداد ترانه سرايي و رقص به ياد ايام گذشته بود.
شيخ رقص را با آهنگ هاي سنتي شروع كرد ، اما عشق او فراتر از آن بود . بعدها شيخ باآهنگهاي راك و هوي متال ميرقصيد ، ميگويند در اواخر عمر كارش بدانجا رسيده بود كه ميگفت براش آهنگهاي سنگيني توسط اره برقي ، دريل ، اره آهني ، و خالي كردن ميل آهن توسط كاميون بسازند و شيخ در آن ميان ميرقصيد ، البته گاهي رقص هم آنچنان كه بايد اقتضاي حال او را نميكرد و شيخ سيم برق 380 ولت را در دست ميگرفت و در حال تشنج به آهنگ خالي شدن تير آهن و چكش هاي فولادي گوش ميداد...
شيخ در عشق معشوق خود ديوانه وار ميسوخت ...
او ديوان شعري دارد به نام ديوان مهندس تخريبي كه به مهندس تقديم كرده است ، كه از ارزشمندترين آثار ادبي ما به شمار ميرود...
خدايشان رحمت كناد .

داريوش آگاه